| Benjawan 的个人资料♀ 。 ⓑⓔⓝⓣⓛⓔⓨ 。 ♀照片日志列表 | 帮助 |
♀ 。 ⓑⓔⓝⓣⓛⓔⓨ 。 ♀I'm not a perfect person but I'll be the one who happy to stand alone 10月22日 ผิดพลาดสวัสดี My Spaces สุด LOVE เราไม่ได้เจอะเจอกันนานเลยเนอะ
สาเหตุแรกก็เนื่องด้วยMSNแม่งบ้าบอเราเลยเข้ามาไม่ได้
สาเหตุที่สองก็คือเวลาไม่มี มีธุระปะปังมากมาย
ช่วงที่หายไปอ่ะมีเรื่องราวมากมายรอบตัวที่มันผิดพลาด
ช่วงนี้กูทำอะไรขยับไปไหนมันก็ดูจะผิดพลาดไปหมด
สิ่งที่อยากได้ก็ไม่ได้ สิ่งที่ไม่อยากได้ก็กลับได้มา
กูเลยไม่รู้จะทำยังไงกับชีวิตดีแล้วตอนนี้
ไม่กล้าหวัง ไม่กล้าเดา ไม่กล้าวางแผนอะไรทั้งนั้น
กลัวว่าถ้าหวัง เดา หรือวางแผนอะไรไปมันจะพลาดอีก
การที่เราผิดหวังบ่อยๆอ่ะ มันเหนื่อยนะ มันหมดแรง
จนอยากจะหมดหวัง แต่คนเราก็ต้องหวังกันทุกข์คน
เพราะถ้าคนหนึ่งคนหมดหวังแล้วชีวิตก็คงดำเนินต่อไปไม่ได้
แต่ก็แทนที่เราจะไปคาดหวังในตัวคนอื่นก็กลับมาคาดหวังกับตัวเองดีกว่า
อย่างน้อยตัวเองก็คงจะไม่ทำให้ตัวเองผิดหวังหรอกจริงมั้ย
"เกิดเป็นคนต้องอดทนเจ้าค่ะ"
8月29日 ว่างเปล่าสวัสดีนะค๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบคุณเพื่อนทั้งหลาย
วันนี้มันว่างๆ(ว่างเปล่า)แลดูชีวิตล่องลอย วันๆไม่ทำอะไร
นอกจากตั้งหน้าตั้งตาเรียนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ฟังดูขยันเนอะ แต่ป่าวหรอก คือมันไม่มีอะไรทำไง ว่างจัด
ก็เลยเรียนกันไปมาๆอยู่อย่างเงี้ยแหละ(ตามประสาคนโสด)
ช่วงนี้ชีวิตจิตใจมันดูโล่งๆ หวิวๆ ว่างเปล่า ยังไงชอบกล
แต่ก็เอาน่า!!! ตั้งหน้าตั้งตาเรียนต่อไปละกัน
ใครจะรักก็รักหรือใครจะไม่รักก็ช่างแม่ง!!!
เดี๋ยวเรียนตออกมาได้ดี แม่ก็รักกูเองอ่ะแหละ
(เนอะเจ๊ตุ่มเนอะ)
เกิดเป็นคนก็ต้องอดทน
BOOZY CHIC (=")> สู้ๆ สู้ตาย 8月14日 เรื่องราวมากมายที่ผ่านไปผ่านมาสวัสดี้ค๊าบบบบบบบบบบบทุกคน
วันนี้ได้ฤกษ์ดีเลยเข้ามาอัพสเปซกันซะหน่อย
เรื่องราวเยอะแยะมากมายเลยไม่รู้จะเล่าเรื่องไหนก่อนดี
เอาเป็ว่าจะไล่ลำดับมาเป็นข้อๆละกันนะ
1.) ตอนนี้ถอดเฝือกได้ 1อาทิตย์แล้ว (แต่ยังเดินไม่ถนัดเท่าไหร่)
2.) พอถอดเฝือกปุ๊ปก็อาการอยากshoppingกำเริบ (เก็บกดไม่ได้ช๊อบเป็นเดือน)
3.) อาทิตนี้เลยเสียตังค์กับการช๊อปไปเกือบหมื่นได้มั้ง
4.) เมื่อวันศุกร์กลับไปที่ ร.ร.ศึกษานารี กับเพื่อนๆมา(หลังจากที่จบไปเกือบ4ปี) ไปถึงก็ไปเดินตามล่าหาอาจารย์กว่าจะเจอครบ3คนเล่นเอาขากูแทบหลุด แล้วก็นั่งคุยกับอาจารย์ซักพักก็แยกย้ายกันไป ส่วนกูก็ไปสยามกับเด็กแก๊งค์ ORIGIN(ตาล, เจี๊ยบ, บี, เดียร์ และก็กู) ไปนั่งกินข้าว จิบเบียร์ชิวๆ แล้วก็เม๊าท์กันที่ร้านสิ้นคิดของพวกเราก็คือ W.O.C แต่ละคนก็นั่งพูดถึงเรื่องราวของตัวเองกันใหญ่โต (มันทำให้กูรู้สึกว่าทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิมถึงจะไม่ค่อยได้เจอกันก็เหอะ) นั่งคุยกันจนเย็ยก็แยกย้ายกันกลับ (เหนื่อยนะวันนี้อ่ะ แต่ก็รู้สึกดีโคตรๆ)
5.) เมื่อวันแม่ที่ผ่านมากูก็ไปกินข้าวกับครอบครัวหย่ายยยยยยยยยยยยยย แล้วก็ไปช๊อปกับน้องสาวแล้วก็เจ๊ตุ่ม แต่วันแม่ปีนี้ดูไม่ค่อยมีอะไรพิเศษซักเท่าไหร่ แต่ไม่ว่าจะยังไงเค้าก็รักเจ๊ตุ่มของเค้าที่สุดในโลกเลยนะ
***Thanks***
**ประสบการณ์
*ที่สอนให้กูเข้มแข็งขึ้น
*ที่สอนให้กูรู้ว่ากูยังต้องยืนอยู่บนโลกนี้ให้ได้แม่จะเหลือตัวคนเดียว
*ที่สอนให้กูรู้ว่ากูยังมีอีกหลายคนที่รักกู
**เวลา
*ที่ทำให้มีคนรักกูมากขึ้น
*ที่ทำให้มีคนรักกูน้อยลง
**เพื่อน
*ที่รักและเป็นห่วงกูเสมอ
*ที่ทำให้กูไม่ได้อยู่คนเดียวถึงแม้ว่าบางอย่างจะหายไปจากชีวิตกู
*และกูก็รักพวกมึงทุกคน
*** ขอบคุณคำว่า "เกิดเป็นคนต้องอดทน" ไม่งั้นกูคงแย่ *** 7月13日 กาลครั้งหนึ่ง.....ในอดีตกาลครั้งหนึ่งมีมนุษย์1คนที่ไม่ใช่พ่อแม่กู
เข้ามาในชีวิตกูด้วยความรู้สึกดีๆมากมาย
เรา2คนรู้สึกดีต่อกันมาก(รักกันปานจะแหกตูดดม)
มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นทั้งทุกข์และสุข
เรา2คนไม่เคยทิ้งกันเลยอยู่ด้วยกันตลอด
จนมาวันนึงทุกๆอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป
มันค่อยๆเปลี่ยนค่อยๆเปลี่ยน
จนตอนนี้มันแทบจะไม่เหลืออะไรเลย
แต่ยังไงก็ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆทุกเรื่องที่ผ่านมา
เมื่อกี๊กูกลับไปอ่านอดีตในสเปซกูมันยังทำให้กูรู้สึกดีอยู่เลย
ขอบคุณทุกๆอย่างจริงๆไม่เคยมีใครทำให้กูได้ขนาดนี้เลย
HAPPY BIRTHDAY NA
GOOD LUCK
THANK YOU
BYE 7月6日 โอ๊ย!!! เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆหวัดดี หวัดดี หวัดดี หวัดดี หวัดดี หวัดดี หวัดดี
ตอนนี้อยู่บ้านมาก็เกือบ3อาทิตย์แล้ว(แบบไปไหนไม่ได้)
ก็คือเมื่อเกือบ2อาทิตย์ที่แล้วไปผ่าตัดไอ้ขาเจ้าปัญหามา
ผ่าเพื่อเอา สกรู8ตัว กะ แผ่นเหล็กอีกแผ่นนึงเข้าไปไว้ในขา
หมอก็เลยสั่งให้อยุ่บ้านต่ออีก2อาทิตย์(โคตตตตตตตรว่าง)
แต่หมอบอกว่ามันก็ยังไม่แน่อาจต้องอยู่บ้านต่อเดี๋ยวอีก
เสาร์นี้เป็นนัดชี้ชะตาแล้วว่าหมอจะเอาไง(อยู่บ้านจนขี้เกียจแล้ว)
สาธุ!!!!! ยอมให้กูออกไปเจอโลกภายนอกซะทีเฮอออออออะ
จะได้กลับไปมีการศึกษาซักที แต่ไปเรียนก็ยังเจออุปสรรคอีกอย่าง
ก็คิดดิขาเฝือกใช้ไม้ค้ำเรียนชั้น3-4ลิฟท์ก็ไม่มี(กล้ามขึ้นแน่กู)
แต่ก็เอาวะ เกิดเป็นคนต้องอดทน 6月19日 ขาหักไม่ยักกะตายสวัสดีค๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบเพื่อนๆทุกคน
วันนี้ขอมารายงานความเคลื่อนไหวของตัวกูเอง(หายไปนานเลยกุ)
ตอนนี้ย้ายไปเรียนที่กล้วยแล้วย้ายหอแล้วด้วย(BOSS MANTION)
มีหลายๆสิ่งหลายๆอย่างเปลี่ยนไปจริงๆด้วย(ปรับตัวแมร่งทุกวัน)
ตอนนี้ขาหักเข้าเฝือกแต่ยังไม่ตาย(อาจต้องผ่าตัดดามเหล็ก)
ช่วงก็แค่นอยเป็นพักๆเพราะทำอะไรเองไม่ค่อยได้(แต่ก็สู้ๆสู้ตาย)
แต่ไม่ต้องห่วงอีกไม่นานกูคงปรับตัวได้เอง(เกิดเป็นคนต้องอดทน)
กูคิดว่านี่อาจจะเป็นบทพิสูจน์ตัวกูและคนรอบๆตัวกูก็ได้(ใครจะอยู่ใครจะไป)
ส่วนช่วงนี้ก็เชียบอลกันให้สนุกละกัน(อย่าลืมตื่นไปเรียนกันด้วยล่ะ) 5月23日 บอกลาสิ่งเก่า แนะนำตัวกับสิ่งใหม่
สวัสดีค๊าบบบทุกๆคน ช่วงก่อนหน้านี้กูหายไปนานเลยเนอะ ก็ไม่รู้มันเกิดอะไรขึ้นกับ space กูเปิดไม่ได้เลย แล้ววันนี้กูก็เปิดได้ซักที งงๆ โง่ๆ อยู่นาน ตอนนี้ก็อยู่บ้านแล้วแหละ หลังจากที่ย้ายออกจากหออินเตอร์ปาร์ครังสิต กูก็ต้องจากเพื่อนๆอันเปแนที่รักทั้งหลายของกู มาอยู่ที่กล้วยน้ำไทยกลางเมืองวุ่นวาย (เอาจิงๆนะโคตรไม่อยากย้ายเลย) (กูรู้สึกว่าหลายๆอย่างจะต้องเปลี่ยนไป) ดูแค่ตอนนี้ดิแค่ย้ายออกจากรังสิต ยังไม่ทันย้ายเข้ากล้วยเลยก็เปลี่ยนไปตั้งหลายอย่างแล้ว ถึงเวลาจิงๆกูจะรับไหวมั้ยเนี่ย แต่ก็เอาเหอะเกิดเป็นคนก็ต้องอดทน อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดยังไงก็ต้องรับให้ได้นะ แต่ตอนนี้คิดถึงรังสิตจังคิดถึงทั้งเพื่อนๆทั้งสถานที่ รังสิตโปล่งโล่งสบายอะไรๆก็chill chill ติดดิน แต่กล้วยนี่ดิทั้งเบียดเสียด ฟุ้งเฟ้อ วุ่นวาย โอยยยยยยยยย พอแล้วยิ่งพูดยิ่งไม่อยากย้าย คิดถึงเพื่อนๆนะ |
|
||||||||
|
|